No voy a ninguna parte te atrapa desde la primera línea. Estamos ante un libro de relatos donde es necesario mirar más allá de lo que cuenta. Ese leer entre líneas se ha convertido en una de las características de la literatura de Rumena Buzarovska. Llamémosle ironía, ingenio o inteligencia. O todas a la vez.
Tras el éxito de Mi marido, Rumena Buarovska, una de las escritoras destacadas de la literatura macedonia, vuelve con No voy a ninguna parte. Nacida en 1981 en Skopje, actual capital de Macedonia, es profesora de Literatura Americana en la Universidad Estatal de Skopje y codirige el proyecto literario PeachPreach para dar voz a las mujere Hablamos con ella de feminismo, ironía, roles de género y en la inspiración tras todos sus relatos.
¿Es muy difícil escribir relatos cortos? ¿Te resulta más fácil o más difícil que escribir una novela?

Jedan od onih razgovora gde shvatite da ne znate kako je prošlo 120 minuta (od planiranih 100), razgovora gde se planirani tok zaboravi jer sagovornica toliko toga pametnog i iskustvenog ima da kaže da samo pustite da teče i uživate. Verujem da ćete I vi uživati jer je Rumena baš onakva kakvu ste je zamišljali, briljantna, lucidna, duhovita i borbena.

Η συλλογή διηγημάτων «Ο άντρας μου» (εκδ. Gutenberg) της συγγραφέα από τη Βόρεια Μακεδονία έχει αγαπηθεί πολύ.
Διαλέγεις ένα βιβλίο μόνο και μόνο από την εθνικότητα της συγγραφέως του; Φυσικά και το διαλέγεις, όταν διψάς να γνωρίσεις μια χώρα, τη Βόρεια Μακεδονία, που –τα γνωστά– κάποτε τη θεωρούσαμε (όχι εγώ) από ενοχλητική έως επικίνδυνη. Και παθαίνεις την πλάκα σου, οδηγεί και η καλή λογοτεχνία σε εξάρσεις και παιδικούς ενθουσιασμούς.
Και μετά, πλακώνεις το Google και αρχίζεις να ανακαλύπτεις πράγματα για τη συγγραφέα, ότι είναι νέα και όμορφη, ότι είναι πολύ αναγνωρισμένη στην υπόλοιπη Ευρώπη, στην κορυφή της πρωτοπορίας, και ότι –εδώ είναι που τα χάνεις εντελώς– έχει και ελληνικές ρίζες. 

Η Ρουμένα Μπουζάροφσκα στο βιβλίο της «Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ» εμφανίζεται ιδιαίτερα δραστήρια σε ό,τι αφορά τα ιδεολογικά πρότυπα του 21ου αιώνα, τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Ανήκει σε μια ομάδα επτά γυναικών που το 2018 πρωτοστάτησαν στο κίνημα #MeToo#segakazhuvam (που σημαίνει «Τώρα μιλάω») στη Βόρεια Μακεδονία. Επίσης, διοργάνωσε την πρωτοβουλία «Peach Preach», μια επαναλαμβανόμενη εκδήλωση κατά την οποία γυναίκες από διάφορες πόλεις της Βόρειας Μακεδονίας διηγούνται τις προσωπικές τους ιστορίες.
Ποια ήταν η αφορμή της έμπνευσης των 11 διηγημάτων στο βιβλίο σας με τον τόσο πετυχημένο τίτλο «Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ»;Ακόμη και πριν από τον άντρα μου έγραφα διηγήματα που σε οικείο επίπεδο αντανακλούσαν την ανισότητα και την απογοήτευση των κοινωνικών ζητημάτων.Είχα, επίσης, την τάση να επικεντρώνω τις ιστορίες μου γύρω από γυναικείους χαρακτήρες που έπρεπε επιπλέον να αντιμετωπίσουν την προκατάληψη της πατριαρχίας στα σπίτια τους.